WallPaper

امروز روز عشاقه ... نشد که قلبم رو لمس کنی تا بدونی منم از این هیئت جدا نیستم . امروز روزیه که من باید به تو تبریک بگم / ولی حیف که مثل همیشه از تو دور افتادم ... از تو که نفهمیدی یک عمر من دیوانه ات بودم ! خدایا می خوام چه چیز بزرگی ازت بخوام ! من ... من فقط می خوام تبریک من به گوش احلش برسه ! چه چیز بزرگیه برای من که تو بدونی که تو برای من با ارزش ترینی ! ( فقط همین رو ازت می خوام خدا ... فقط ... )

----------------------------------------------------

درود بر شما عاشقان !

اینم از جشن پارسی عشاق / نسبت به والنتاین خیلی بیشتر می پسندمش نمی گم باید حتما جایگزین بشه ولی حداقل به حرمت تاریخچه و فرهنگ پارسی در کنار والنتاین سعی کنیم سپندارمذ رو هم پاس بداریم .

اینم کافه بغلی :

جشن اسپندگان یا اسفندگان یا سپندارمذگان یکی از جشن‌های ایرانی است که در بیست و نهم بهمن ماه برگزار می شود. ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده است که ایرانیان باستان این روز را روز بزرگداشت زمین و بانوان می‌دانستند.

در گاهشماری های مختلف ایرانی، علاوه بر این که ماه‌ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. به‌عنوان مثال روز اول هر ماه «روز اورمزد»، روز دوم هر ماه، روز بهمن (سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم هر ماه، اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم هر ماه، شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم هر ماه، «سپندارمذ» بوده‌است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می‌ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می‌نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می‌دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را به‌عنوان نماد عشق می‌پنداشتند.

در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می‌شده‌است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می‌شد، جشنی ترتیب می‌دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه، «مهر» نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب می‌گرفت و می‌بینیم که چگونه هر جشنی با معنی و مفهوم عمیق خود برای مردم شادی می‌آفرید.

روز آبان در ماه آبان جشن «آبانگان» است یعنی جشن ستایش آب و روز آذر در ماه آذر جشن «آذرگان» است یعنی جشن ستایش آتش و همین طور روز پنجم ماه دوازدهم (اسفند)، «سپندارمذ» یا «اسفندار مذ» نام داشت که جشنی با همین عنوان می‌گرفتند. «سپندارمذگان» جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌کردند. روز «سپندارمزد» جشن زمین و گرامیداشت مقام زن است.

روز پنجم اسفند در همه گاهشماری های ایرانی به عنوان روز جشن اسپندار مذگان شناخته می‌شود.

آیین‌ها

در این روز مردان به همسران خودهدیه می‌دادند. مردان و پسران، زنان و دختران خانواده را بر تخت شاهی می‌نشاندند و از آنها اطاعت می‌کردند و به آنان هدیه می‌دادند.این یک یادآوری برای برادران و مردان بود تا خواهران و همسران خود را گرامی بدارند و چون یاد این جشن تا مدت‌ها ادامه داشت و بسیار باشکوه برگزار می‌شد همواره این آزرم و احترام به زن برای مردان گوشزد می‌گردید.

مطالب از ویکی پدیا بود . برای کسب اطلاعات بیشتر برید به : http://www.sepandarmazgan.tk/

عکس های پیشین :

0244  0243  0242  0241  0240  0239  0238  0237  0236  0235  0234  0233  0232  0231  0230  0229  0228  0227  0226  0225  0224  0223  0222  0221  0220  0219  0218  0217  0216  0215  0214  0213  0212  0211  0210  0209  0208  0207  0206  0205  0204  0203  0202  0201  0200  0199  0198  0197  0196  0195  0194  >>