اینم کافه بغلی و شعر " زمستان است " اثر استاد مهدی اخوان ثالث :

سلامت را نمی خواهم پاسخ گفت
سرها در گريبان است
کسی سر بر نيارد کرد
پاسخ دادن و ديدار ياران را
نگه جز پيش پا را ديد و نتواند
که ره تاريک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کس يازی
به اکراه آورد دست از بغل بيرون
که سرما سخت سوزان است
نفس کز گرمگاه سينه می آيد برون
ابری شود تاريک
چو ديوار ايستد در پيش چشمانت
نفس که اين است
پس ديگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور يا نزديک
مسيحای جوانمرد٫ ای ترسای پير پيرهن چرکی
هوا بس ناجوانمردانه سرد است
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی٫ در بگشای
منم من ميهمان هر شبت٫ لولی وش مغموم

منم من سنگ تيپا خورده رنجور
منم دشنام پست آفرينش
نغمه ناجور٫ نغمه ناجور
نه از رومم نه از زنگم
همان بی رنگ بی رنگم
بيا بگشای در٫ دلتنگم

حريفان٫ ميزبانان
ميهمان سال و ماهت
پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نيست٫ مرگی نيست
صدايی گر شنيدی
صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگذارم
حسابت را کنار جان بگذارم
چه می گويی که بی گه شد
سحر شد
بامداد آمد
فريبت می دهند بر آسمان
اين سرخی بعد از سحر گه نيست
حريفان گوش سرما برده است
اين يادگار سيلی سرد زمستان است
و قنديل سپهر تنگ ميدان مرده يا زنده
به تابوت ستبر ظلمت
نه تور مرگ اندود پنهان است
حريفا را چراغ باده را افروز
شب با روز يکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

هوا دلگير٫درها بسته٫ سرها در گريبان
دستها پنهان٫ نفسها از دلها خسته و غمگين
درختان اسکلت های بلور آگين
زمين دلمرده ٫سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است
زمستان است

عکس های پیشین :

0231  0230  0229  0228  0227  0226  0225  0224  0223  0222  0221  0220  0219  0218  0217  0216  0215  0214  0213  0212  0211  0210  0209  0208  0207  0206  0205  0204  0203  0202  0201  0200  0199  0198  0197  0196  0195  0194  0193  0192  0191  0190  0189  0188  0187  0186  0185  0184  0183  0182  >>